Supply Chain Plenary Stage

DZIEŃ 1 , 14 April




09:00 -10:40

BLOK 1 — Automatyzacja magazynów i intralogistyki

09:00 - 09:30

PANEL

 Popyt na automatyzację przyspiesza, ale gotowość magazynów pozostaje nierówna

  • Zrozumienie, w jaki sposób presja na przepustowość, ograniczenia kadrowe oraz realia obiektów brownfield kształtują ambicje związane z automatyzacją magazynów.
  • Wskazanie miejsc, w których operacje mieszane, koncentracja wyjątków oraz brak jednolitych standardów pracy osłabiają możliwość skalowania automatyzacji.
  • Połączenie dyscypliny procesowej, rutyn bezpieczeństwa oraz odpowiedzialności za wyjątki w jedną ramę gotowości, co pozwala ocenić, gdzie automatyzacja stabilizuje operacje, a gdzie zwiększa ryzyko.

09:30 - 09:50


Skuteczność automatyzacji zależy od stabilności danych i dyscypliny obsługi wyjątków

  • Wykazanie, jak automatyzacja w codziennej pracy magazynu opiera się na konkretnych danych operacyjnych wykorzystywanych w wykonaniu zadań.
  • Pokazanie sytuacji, gdy niska spójność zadań, niedokładność stanów magazynowych oraz niejasna odpowiedzialność za wyjątki obniżają efekty automatyzacji w skali operacji.
  • Zestawienie identyfikatorów, definicji zdarzeń oraz reguł jakości danych w jedną warstwę referencyjną, co umożliwia szybsze i spójniejsze decyzje między partnerami w warunkach presji operacyjnej.

 09:50 - 10:10

Automatyzacja zmienia pracę magazynu szybciej, niż dostosowują się modele operacyjne

  • Zrozumienie, w jaki sposób współistnienie pracy wykonywanej ręcznie i zautomatyzowanej wpływa na codzienne zadania, nadzór oraz podejmowanie decyzji na hali magazynowej.
  • Pokazanie, gdzie opóźnienia w rutynach bezpieczeństwa, niejasność ról oraz niewystarczające przygotowanie pracowników powodują tarcia wraz z rozszerzaniem automatyzacji poza fazę pilotażową.
  • Stworzenie spójnego modelu łączącego projektowanie pracy, dyscyplinę bezpieczeństwa oraz odpowiedzialność za wyjątki, co pomaga ograniczyć napięcia operacyjne i ustabilizować codzienne wykonanie.

 10:10 - 10:40

PANEL

Ryzyko automatyzacji koncentruje się tam, gdzie spotykają się szczyty, wyjątki i ludzie

  • Wyjaśnienie, jak systemy automatyki magazynowej zachowują się w okresach szczytowych, gdy założenia operacyjne przestają obowiązywać, a interwencje manualne stają się częstsze.
  • Ujawnienie, w jaki sposób przełożeni i liderzy zmian przejmują ryzyko poprzez obejścia operacyjne, gdy systemy nie radzą sobie ze zmiennością.
  • Przedefiniowanie odpowiedzialności za automatyzację poprzez jasne reguły eskalacji, progi obciążenia oraz zakresy decyzyjne, co wzmacnia kontrolę ryzyka i ogranicza jego koncentrację na poziomie indywidualnym.


 10:40 - 11:00

Przerwa kawowa

 11:00 - 13:00

BLOK 2 — Planowanie, integracja i sterowanie decyzjami

11:00 - 11.30

PANEL

Szybkość decyzji rośnie, ale odpowiedzialność i eskalacja pozostają niespójne

  • Zrozumienie, w jaki sposób sygnały planistyczne i alerty mnożą się w organizacjach bez równoległego wyjaśnienia, kto podejmuje decyzje i w którym momencie.
  • Wskazanie miejsc, w których ścieżki eskalacji zatrzymują się, ponieważ uprawnienia decyzyjne, bodźce i odpowiedzialność są rozproszone pomiędzy funkcjami oraz partnerami.
  • Zestawienie zakresów decyzyjnych, progów eskalacji oraz odpowiedzialności wykonawczej w jedną strukturę sterowania, co porządkuje tempo decyzji i ogranicza opóźnienia w działaniu.

11:30 - 11:50

 Wspólne standardy danych decydują o możliwości podejmowania wspólnych decyzji przez partnerów.

  • Pokazanie, jak określone identyfikatory, definicje zdarzeń oraz elementy danych muszą być współdzielone, aby partnerzy mogli reagować na te same sygnały planistyczne.
  • Ujawnienie, w jaki sposób niespójne definicje danych wymuszają ręczne uzgadnianie informacji i spowalniają decyzje ponad granicami organizacyjnymi.
  • Ugruntowanie identyfikatorów, definicji zdarzeń oraz reguł jakości danych w jednej wspólnej warstwie referencyjnej, co przyspiesza podejmowanie decyzji między partnerami w warunkach presji operacyjnej.

11:50 - 12:10

Kolejność zmian planistycznych i sieciowych nabiera znaczenia, gdy zdolność do transformacji jest ograniczona

  • Zrozumienie, w jaki sposób modernizacja planowania, przeprojektowanie sieci oraz zmiany systemowe konkurują o tę samą zdolność organizacyjną.
  • Wskazanie miejsc, w których równoległe inicjatywy przeciążają zespoły, rozmywają odpowiedzialność i zatrzymują mierzalny postęp.
  • Uporządkowanie działań w jasną sekwencję obejmującą warstwę planowania, sieci i wykonania, co ogranicza zmęczenie transformacyjne oraz potrzebę ponownych prac.

 12:10 - 12:30

Kontrola wykonania zawodzi tam, gdzie eskalacja i uprawnienia decyzyjne są rozproszone

  • Pokazanie, jak decyzje wykonawcze zatrzymują się na styku organizacji i partnerów, gdy zakres uprawnień decyzyjnych nie jest jednoznaczny.
  • Ujawnienie miejsc, w których luki w zarządzaniu oraz nierówna gotowość partnerów wymuszają ręczne eskalacje i opóźniają reakcję.
  • Scalenie zasad eskalacji, uprawnień decyzyjnych oraz odpowiedzialności za wyjątki w jeden model wykonawczy, co usprawnia reakcję operacyjną w warunkach presji.

 12:30 - 13:00

PANEL

Opóźnienie decyzyjne utrzymuje się, gdy poziom dojrzałości integracji jest różny w całej sieci

  • Zrozumienie, w jaki sposób nierówna dojrzałość systemów po stronie partnerów powoduje spowolnienie decyzji do poziomu najsłabszego ogniwa.
  • Pokazanie, jak lokalne obejścia operacyjne pojawiają się wtedy, gdy luki integracyjne czynią formalne ścieżki decyzyjne niepraktycznymi w codziennym działaniu.
  • Dopasowanie minimalnych standardów integracji, progów eskalacji oraz momentów decyzyjnych, co stabilizuje działanie nawet przy zróżnicowanej gotowości partnerów.

13:00 - 14:00

Przerwa obiadowa

 14:00 -18:00

BLOK 3 — Wykonanie pod presją zmienności i odpowiedzialności

14:00 - 14:30

PANEL

 Zmienność koncentruje się tam, gdzie magazyny, doki i przewoźnicy wielokrotnie spotykają się i przecinają swoje ścieżki

  • Zrozumienie, w jaki sposób częste przekazania odpowiedzialności oraz napięte cykle uzupełnień wzmacniają zakłócenia, gdy warunki operacyjne zmieniają się nieoczekiwanie.
  • Wskazanie miejsc, w których kolejki, nieterminowe awizacje oraz nieformalne uzgodnienia przejmują zmienność poza formalnymi systemami sterowania.
  • Połączenie zasad przekazań, buforów czasowych oraz odpowiedzialności za eskalację w jeden rytm wykonania, który pozwala absorbować zakłócenia, zanim przełożą się one na pogorszenie poziomu obsługi.

    14:30 - 14:50

Systemy wykonawcze opierają się zmianom, gdy zakłócenia wymagają natychmiastowej reakcji

  • Pokazanie, jak kluczowe systemy wykonawcze są projektowane pod kątem stabilności, a nie szybkiej repriorytetyzacji w warunkach zakłóceń.
  • Ujawnienie miejsc, w których ręczne obejścia ograniczeń i procesy równoległe pojawiają się, ponieważ cykle zmian systemowych nie nadążają za presją operacyjną.
  • Zrównoważenie stabilności systemów bazowych, kontrolowanych zasad nadpisywania oraz momentów eskalacji w jednym modelu reagowania, co ogranicza interwencje ad hoc w trakcie zakłóceń.

      14:50 - 15:10

Przepustowość maleje, gdy czas czekanie staje się domyślnym buforem pojemności

  • Zrozumienie, w jaki sposób kolejki i opóźnienia awizacji niepostrzeżenie absorbują zmienność w codziennych przekazaniach między magazynem a transportem.
  • Pokazanie, gdzie oczekiwanie zastępuje planowanie, ponieważ dyscyplina slotów i priorytetyzacja załamują się pod presją.
  • Przeprojektowanie zarządzania slotami, rozmieszczenia buforów oraz logiki zwalniania w jeden model przepływu, co chroni przepustowość w warunkach zakłóceń.

 

 15:10-15:30


Orkiestracja wykonania zatrzymuje się, gdy ręczne obchodzenie ograniczeń zastępują kontrolowane ścieżki decyzyjne

  • Zrozumienie, w jaki sposób alerty i rekomendacje mnożą się w momentach, gdy założenia wykonawcze załamują się w warunkach zmienności operacyjnej.
  • Ujawnienie sytuacji, w których częste ręczne obchodzenie, niejasne progi oraz równoległe decyzje opóźniają reakcję zamiast ją przyspieszać.
  • Ponowne złożenie progów eskalacji, uprawnień do nadpisywania oraz odpowiedzialności za działanie w jedną logikę orkiestracji, co zapobiega paraliżowi decyzyjnemu pod presją.

 15:30–16:00  

PANEL

Ryzyko realizacji kumuluje się w miejscach, w których zakłócenia są absorbowane przez jednostki

  • Zrozumienie, w jaki sposób codzienne zakłócenia są stabilizowane poprzez indywidualne decyzje i nieformalne uzgodnienia pomiędzy zmianami (rannymi, popołudniowymi, nocnymi).
  • Wskazanie miejsc, w których powtarzalne ręczne interwencje kumulują ryzyko, zmęczenie oraz niespójność w rolach pierwszej linii.
  • Przeniesienie progów decyzyjnych, ścieżek eskalacji oraz uprawnień reakcyjnych do wspólnych rutyn operacyjnych, co zmniejsza koncentrację ryzyka na poziomie indywidualnym.

16:00–16:30

Przerwa kawowa

16:30–17:00  

PANEL

Luki odpowiedzialności pogłębiają się w miarę jak nierozwiązane wyjątki kumulują się w ciągu dnia

  • Zrozumienie, w jaki sposób nierozstrzygnięte problemy przenoszą się między zmianami (ranne, popołudniowe, wieczorne), gdy decyzje eskalacyjne są odkładane zamiast podejmowane.
  • Ujawnienie miejsc, w których zmęczenie pod koniec dnia, luki w przekazaniach oraz kumulacja alertów osłabiają kontrolę wykonania.
  • Ponowne powiązanie odpowiedzialności za eskalację, dyscypliny przekazań oraz terminów domknięcia w jeden rytm zamykania spraw, co ogranicza ryzyko narastające na koniec dnia.

17:00–17:30  

PANEL

Zadania na pierwszej linii wiążą się z nieproporcjonalnie dużym ryzykiem w warunkach ciągłych zakłóceń operacyjnych

  • Zrozumienie, w jaki sposób powtarzające się zakłócenia przesuwają podejmowanie decyzji w dół organizacji, gdy ścieżki eskalacji nie uruchamiają się zgodnie z założeniami.
  • Wskazywanie miejsc, w których odpowiedzialność kumuluje się na stanowiskach operacyjnych bez odpowiednich uprawnień lub wsparcia.
  • Przeniesienie zakresów decyzyjnych, odpowiedzialności eskalacyjnej oraz mechanizmów wsparcia do wspólnych struktur, co odciąża role pierwszej linii i ogranicza przeciążenie operacyjne.

17:30–18:00  

PANEL

Stabilność operacyjna wymaga przeniesienia zmienności z ludzi na systemy

  • Zrozumienie, w jaki sposób powtarzające się zakłócenia ujawniają ograniczenia nieformalnej koordynacji oraz indywidualnych ocen, szczególnie w późniejszych godzinach dnia.
  • Ujawnienie miejsc, w których nierozstrzygnięte zasady odpowiedzialności i rozproszona eskalacja uniemożliwiają spójne domykanie spraw pomiędzy zmianami.
  • Usystematyzowanie logiki eskalacji, progów decyzyjnych oraz rutyn przekazań w jeden rytm operacyjny, co utrwala obsługę zmienności na poziomie systemowym.









Powrót do głównej Agendy